The end

Ik heb het gevoel dat ik veel heb geleerd, maar het is moeilijk om te zeggen wat dat precies is. Door hier te wonen in RIA2 samen met een hoop jonge mensen heb ik een idee gekregen van hun leven. We hebben 3 maanden hetzelfde werk gedaan, samen gekookt en gegeten, uitstappen gedaan en soms gewoon ergens in verveling gezeten/gewandeld. Ik kan mij voorstellen hoe het zou zijn als ik in 1983 in Vung Tau was geboren. Niet helemaal natuurlijk, de gesprekken waren niet van voldoende niveau om over ingewikkelde zaken te praten. Maar sommige dingen moeten niet gezegd te worden. Ze hebben soms fascinerend andere opvattingen over het leven. Niets daarvan was een echte verrassing, maar een reisboekje dat vertelt over een cultuur of er eventjes wonen is toch een groot verschil. Ik heb tot mijn verrassing veel mensen leren kennen die veel materialistischer zijn dan ik in dit communistische land. :)
Eigenlijk is de conclusie dat alles anders maar toch herkenbaar is. En de verschillen lijken daar logisch, en thuis niet. Ik heb een enorm leuke en interessante periode gehad, maar ben toch ook blij om weer thuis te zijn. Ik zou heel graag wat zon en fruit meenemen naar ons land. En de helft van de relaxte en optimistische werk/levenshouding. Dat zou wel mogen bij ons, en niet teveel zodat we een beetje efficiënt blijven.

Can Tho (2)

De volgende dag stonden we vroeg op om naar de 'floating market' te gaan. De eerste foto is de boot die we daarvoor huurden. De andere boten verkopen groenten, fruit of nog andere dingen. De grotere verkopende boten hebben een stok met daaraan een voorbeeld van alles wat ze verkopen (2de foto). Wij kochten dragon flower en ananas en aten het op.
Daarna aten we in de stad pho als ontbijt en gingen naar een massage salon. Een massage die langer duurde dan 1u koste 50 000 VND (€ 2,30).
De ontspanning was echter maar tijdelijk. Voor de terugtocht had ik geen rechtstreekse bus. Ik moest eerst een expresbusje naar Ho Chi Minh City nemen, daarna de stad doorkruisen per motorbike (per bus zou te lang duren door de monsterfiles) naar het andere grote busstation waar de expresbusjes naar Vung Tau vertrekken. De brommerkerel lichtte mij echter op. Het was donker en ik was nog maar 1x in het station geweest toen het licht was, dus ik had het te laat gezien. Maar ik was in het midden van de stad in het foute station afgezet. Toen moest ik een onofficieel busje nemen. Eerder een taxi. Maar ik was de eerste passagier dus ik was wel bang toen. Na een tijdje stapten er meer mensen op die geen Engels spraken maar wel ja knikten op mijn vraag "Vung Tau, Vung Tau?". Dus toch een happy end. :)

Can Tho (1)

Can Tho is de grootste stad in de Mekong delta. Ik had in Hanoi Andrew leren kennen, hij is van Australië en doet een project aan de universiteit in Can Tho. Dus ik ging bij hem op bezoek om de Mekong delta te zien. Ik moest de bus nemen om 6u 's morgens en kwam iets voor 13u aan. Dit was de 'rechtstreekse' bus vanuit Vung Tau (1 per dag altijd 6u of vroeger) en dus de snelste mogelijkheid.

Samen met studenten van Afrika en Frankrijk gingen we op pad met brommers langs de Mekong rivier. Mensen vonden ons een ware attractie en riepen constant iets, meestal hello. Toen we stopten voor drinken verzamelde de hele buurt zich rond ons. De mensen wilden graag aan de huid van de Afrikanen voelen. Kindjes liepen achter de brommer. Soms reden we bijna vast in de modder. Een hele belevenis. :) We gingen in de rijstvelden rijden, maar na 4u rondzwerven, niet uit het riviergebied geraakt, vrij beschamend. :p

's Avonds een specialiteit uit de Mekong gegeten. Banh xeo, een soort pannenkoek met vlees en garnalen erin. Daarna nog iets gaan drinken.

Het Eiland (Vietnamese versie)

Eens wat uitwijden over de miserie hier op het 'werk'.

Ik moest stalen nemen van kolonies op agarplaat. Ik VRAAG om ze niet weg te smijten. Zeer naïef, ookal heb ik het meerdere keren gevraagd. Volgende keer, ik VRAAG het, ik MERK de platen en zet ze APART. Niet meer naïef, maar toch nog verdwenen de platen. Gelukkig konden ze bij iemand thuis nog uit de vuilbak opgevist worden...

Vissen moeten hier normaal gezien gekweekt worden. Dus de ouders goed verzorgen en de kleintjes ook en dan verkopen. Zo verdienen ze geld en hebben ze dieren om onderzoek mee te doen. Maar, als ze vissen kopen en ze geven ze niet genoeg lucht voor onderweg dan sterven ze natuurlijk. En als de beluchtingsapparatuur uitvalt ook. De reactie daarop is : FEEST. Jaja, de vissen worden dan klaargemaakt en wat ander voedsel gekocht en tis dan een gezamelijk feestje. En er wordt geen nieuw machien gekocht trouwens, te veel geld. Maar ik vraag mij dan af hoeveel die beesten kosten als die al ouder zijn dan een jaar. :)

Cultuurverschillen IV

* Zakdoek?? Nee, als je verkouden bent en er zijn bepaalde slijmen die je kwijt wilt, dan moet je zo luidruchtig mogelijk rochelen en spuwen.

* Als sommige bussen en auto achteruit rijden spelen ze het melodietje van 'happy birthday'

* Als je mensen bij je thuis uitnodigt voor een feestje en een overnachting, dan hangt het aantal gasten niet af van het aantal slaapplaatsen maar wel van het aantal mensen dat je kent en wilt zien.

Trouwfeest

Vrijdagavond vertrokken ik en Thom met de bus naar het huis van Oanh. (3de foto : Thom staat links van mij en Oanh rechts) Daar was het 's avonds een pré-huwelijksfeest-feestje. Er waren veel mensen, nog meer lekker eten en nóg meer karaoke. Dat laatste is al niet meer verschrikkelijk, het went wel en ik weiger het zingen altijd nu. :)
's Nachts lagen er overal mensen te slapen in bedden, hangmatten of matrassen op de grond. Na een zeer korte en onderbroken nacht'rust' werd iedereen actief om 6u. Het huis ligt namelijk op minder dan 100m van het strand, dus ik en Thom keken naar de opbrengst van de visvangst. Veel krabben en schelpen, geen vissen. ondertussen was iedereen in het huis - maar vooral de vrouwen - met alle mogelijke vorm van opmaak en versiering bezig als voorbereiding op de traditionele verwelkoming van de bruidegom en zijn familie.
Dit bleek een hele ceremonie te zijn met dozen afgeven, toespraken, juwelen aandoen bij de bruid, thee drinken, enz. De vrouwen droegen allemaal een ao dai en de mannen een kostuum.
Daarna kleedden de familieleden en de bruid zich om en werd er naar het restaurant getrokken. Het was een groot feest met ongeveer 500 mensen. Maar het was bijna allemaal familie van de bruid.
Morgen is het een gelijkaardig feest met de familie van de bruidegom. De bruid zag ook de kans om nóg eens te veranderen van kleed, de witte werd plots een roze trouwjurk. Oanh zegt dat ze er in totaal 5 heeft gehuurd. Uiteraard werd er tijdens het eten ook door gasten gezongen, op een speciaal daarvoor gebouwd podium.

Weekendje HCMC

Vorige weekend ben ik nog eens naar Ho Chi Minh City geweest. Toen ik er de eerste keer was en de uitstap naar de Cu Chi Tunnels boekte bij een reisbureau was er een meisje Thao dat daar werkteI Ze wou per se vriendinnen wou worden en vroeg men tel nr. Na een tijdje werden we toch echt vriendinnen. Eigenlijk nadat mijn angst en verwondering waren geweken omdat een vreemde zomaar vriendjes wil worden. :) Ze spreekt heel goed Engels en het is heel tof om normaal te kunnen praten zonder dingen te moeten ontcijferen.

Ik was van plan zaterdag vroeg te vertrekken en dan in de namiddag een museum over vrouwen te bezoeken. Maar de vorige nacht hadden in 12 bakjes de larven besloten om gezamelijk zelfmoord te plegen dus ik moest tot de middag allemaal stalen nemen daarvan. Hun motivatie, lidmaatschap van een sekte of SOA's hopen we later te weten te komen, maar voorlopig is het nog een X-file.

Ik heb een weekendje met haar opgetrokken en dingen gedaan die normaal waren voor haar. Tv gekeken, schoenen kopen voor de zus, verjaardagsfeestje van de zus : 2de foto, bier met ijs drinken :p : 3de foto, terrasjes doen(natuurlijk altijd in de schaduw he) : 1ste foto, trouwjurken passen voor een andere vriendin die gaat trouwen : 4de foto, enz.
Zaterdagavond ontmoette ik nog iemand van INVE. Ik ben een bundel leesplezier rijker over probiotica en de Vietnamese markt ervoor.

the 2nd of September, Independence Day :)

Om deze Vietnamese feestdag te vieren gingen we zaterdag met iedereen van het werk naar Binh Chau. Een partner of een ander belangrijk iemand mocht meegenomen worden, dus in totaal werd een gehuurd bus volgepropt met ongeveer 30 man en een enorme hoeveelheid voedsel en bier. Binh Chau is een natuurpark met warmwaterbronnen. Ze hebben er voetbaden en zwembaden mee gemaakt. Eerlijk gezegd vond ik het eerder een marteling om in een zwembad van 40°C te zwemmen terwijl de gewone temperatuur begin de 30°C is. Het voetbad was wel leuk. Verder hadden ze er ook een plaatsje versierd met kruiken en eieren en kippen, waar je dan kippeneieren kon kopen om in de bron te koken en op te eten. Samen met Hoe (meisje van 16) heb ik een beetje rare foto’s zitten trekken in dat parkje. Zij kan geen Engels en ik geen Vietnamees, op een paar onnuttige losse woorden na dan. Dus alles was een beetje uitbeelden, maar wel grappig. Er waren ook krokodillen die je kon voederen met een vis aan een touwtje.

Een paar keer kwamen onbekende jonge mensen vragen of ze met mij op de foto mochten en waren dan heel blij als da mocht. Na een ‘thank you’ vluchtten ze dan giechelend (zowel jongens als meisjes!) weg. Omdat ik geen handtekeningen moest geven voelde het niet alsof ik beroemd was, maar eerder als een standbeeld of een rare struik. Daar trek ik toch foto’s van. :) Ik weet niet wat ze eraan hebben, maar goed.

Overdag werd er vooral veel gepicknickt en gekaart in de wandelparkjes. 's Avonds was het plan om te BBQen op strand met vlees, inkvis en sweet potato. Maar het bliksemde en zag eruit alsof het ging regenen. Ik zou het persoonlijk niet gedaan hebben, maar er werd een vuur gemaakt op het voetpad van een brug naast de zee. En de BBQ was nog maar net begonnen of het begon te regenen. Eerst redelijk zacht maar al snel werd het een moessonregentje :) Ze hebben doorgedaan onder een zeil, bedoeld om op te zitten, maar later door 15 man vastgehouden als tentje met levende palen. Ik zat samen met wat kinderen, angstigen en asocialen veilig in de bus. Ik probeerde er een foto van te nemen, wel vol bewondering, zoiets zou ik nooit overhebben voor een BBQ...

Vandaag op de echte feestdag zie ik veel meer kraampjes dan normaal langs de zee. Het zal ook zeker nog drukker zijn op het strand dan op andere zondagen. Maar er is vandaag geen wolkje te zien, met als gevolg dat het te warm is om buiten te komen. Paradoxaal genoeg dus slecht weer. :) Door het vluchtige zwemmen gisteren ben ik er toch al in geslaagd mijn gezicht licht te verbranden. Ik zal dus pas vanavond of niet buitenkomen vandaag.

Hoera

De nieuwe larven leven nu al 2 dagen en tis 'safe' verklaard.
Het offerfeestje aan de goden heeft blijkbaar geholpen. De maandagmiddag tijdens het voor de derde keer opstarten had Nhan een hele voedselvoorraad ingeslagen en werd er hier op het werk met iedereen gekookt en gegeten. Half voor de lol en half als gelukopwekker naart schijnt.
Ter verduidelijking : iedere maand wordt er 2x een hoopje fruit en bloemen en wierrook op een tafel gezet voor boeddha en dan opgegeten met iedereen samen. Dus zo'n dinges zijn normaler dan ze lijken

De markt van Vung Tau

Hoewel ik de markten hier al helemaal gewend ben, blijft het toch altijd een attractie. Ik kocht een heerlijke verse ananas voor 5000 dong (23 cent). Het fruit hier is zó lekker en zo goedkoop, dat blijft toch nog altijd verbazend. De vissen, krabben, garnalen en andere zeebewoners worden vaak nog levend aangeboden in schalen op de grond. Ze hebben wel te weinig of geen water dus ik denk dat ze wel snel sterven. Maar dat wordt gedaan als bewijs van versheid naar het schijnt.
Er is een afdeling kleding en stof. En ook een vleesafdeling, maar daar hakken ze het vlees, de organen en zelfs de varkens- en kippenpoten in stukjes op tafel voor ze het verkopen. Ik wil het niet teveel zien, maar heb meestal geen keuze.

Ik ging met Oanh shoppen om "mijn" eten te maken. Spaghetti en puree werd het, of toch een tamelijk gelijkaardige versie. Want mijn aangeboren kooktalent in combinatie met de afwijkende ingrediënten aangeboden op de markt stonden een waarheidsgetrouwe versie té hard in de weg. Bijvoorbeeld de melk. Die was veel geler en visceuzer dan onze melk. Ik proef er verbaasd van en merk dat er massa's suiker in zit. Dan moet je al veel peper erop smijten om dat weg te werken, en dan nog.
De spaghetti vonden ze lekker, de puree niet. Ze zeiden van wel, maar dat was een overduidelijke leugen. De voorzichtige commentaar : "it needs sugar". En Thom mengde er dan schandalig veel chocolademelkpoeder bij. Het zag er niet uit, en het smaakte ook vies. Maar ja, zij vond het zo lekker dus ja. :)

2de experiment

Het tweede experiment met de probionten en Macrobrachium larven gaat erom om de ideale dosis van de probiotica te bepalen. We hebben het deze week 2 keer opgestart maar iedere keer stierven bijna alle larven in iedere bahandeling. Mysterieuze overlijdens. Dit weekend wordt er paniekerig gezocht naar nieuwe wijfjes om het maandag nog eens te proberen...

Dagtrip naar Ho Chi Minh City

Jawel, met de motorbike. Tam, jongen van hier, gaat zondag vaak naar HCMC om vrienden te bezoeken. Hij had gevraagd of ik meewou. Natuurlijk, er zijn daar nog veel musea enz die de moeite waard zijn. En ik wou toch ook wel eens graag naar de dierentuin. Dat was er vorige week niet van gekomen. We vertrokken om 6u ’s morgens en kwamen om kwart voor 10 in de zoo aan. Een dierentuin is overal ter wereld wel ongeveer hetzelfde, maar het park zelf was heel mooi vond ik. Veel grote, mooie bomen en leuke aanplantingen. Centraal in de zoo nog een vijver met lotusbloemen en bankjes. Heel mooi om in te wandelen. De vuilbakken waren pinguïns, superschattig.

Na het middageten ging Tam naar zen vrienden en ik naar het History Museum. Vietnamese beelden, potten en gebruiksvoorwerpen van de oertijd tot nu. Leuk om te zien. Daarna ging ik naar een boekenwinkel om een nieuw leesboek. Engelse fictie is best moeilijk te vinden hier in Vietnam. Na lang kiezen kocht ik een verhaal van inspector Morse. Daarna (17u) terug naar Vung Tau. Om 20u kwamen we aan, geen pauze genomen dus wel wat pijnlijk voor bepaalde lichaamsdelen... Ik had nooit gedacht dat ik op 1 dag ongeveer 250km / 6u achterop een brommer zou zitten. :)

Pagoda's in Vung Tau

Dit weekend ben ik nog 3 pagoda’s gaan bekijken in het centrum van Vung Tau. Bij de eerste zat een aapje aan een ketting. Toen ik ernaar keek en het fotografeerde kwam er een man mee spelen. Het was wel tof om te zien, maar ik had de indruk dat het aapje zich toch niet zo gelukkig voelde. Zijn ketting was vrij kort en de spelletjes hadden veel weg van pesten.


In Thang Tam’s Local Gods Communal House stelden ze de beenderen van een walvis ten toon, naar het schijnt 100j oud. Daar heb ik mij ook laten verleiden tot het bidden tot Boeddha met wierrookstokjes. Dan buig je een beetje naar voren terwijl je brandende wierrook stokjes in je hand naar het altaar richt. Ik had het al zo vaak zien doen dat ik het aanbod van een monnik toch eens heb aangenomen. Helaas, geen religieuze openbaring.


In de derde pagoda wou de hoofdmonnik (of hoe dat ook noemt) wat praten bij wat thee. Hij was geschokt dat ik geen godsdienst had. Een andere godsdienst dat vinden ze allemaal niet erg, maar géén dat is verschrikkelijk. Altijd als ik dat probeer uit te leggen dan krijg ik een blik van verwondering, schrik en medelijden met mijn ongelukkige, verloren ziel. Hij wou dat ik bleef om bij hen te eten, maar het was nog maar 10u en ik had geen zin om nog 2u te wachten. De pagoda was wel één van de mooiste vond ik, heel licht en proper.