Hoera

De nieuwe larven leven nu al 2 dagen en tis 'safe' verklaard.
Het offerfeestje aan de goden heeft blijkbaar geholpen. De maandagmiddag tijdens het voor de derde keer opstarten had Nhan een hele voedselvoorraad ingeslagen en werd er hier op het werk met iedereen gekookt en gegeten. Half voor de lol en half als gelukopwekker naart schijnt.
Ter verduidelijking : iedere maand wordt er 2x een hoopje fruit en bloemen en wierrook op een tafel gezet voor boeddha en dan opgegeten met iedereen samen. Dus zo'n dinges zijn normaler dan ze lijken

De markt van Vung Tau

Hoewel ik de markten hier al helemaal gewend ben, blijft het toch altijd een attractie. Ik kocht een heerlijke verse ananas voor 5000 dong (23 cent). Het fruit hier is zó lekker en zo goedkoop, dat blijft toch nog altijd verbazend. De vissen, krabben, garnalen en andere zeebewoners worden vaak nog levend aangeboden in schalen op de grond. Ze hebben wel te weinig of geen water dus ik denk dat ze wel snel sterven. Maar dat wordt gedaan als bewijs van versheid naar het schijnt.
Er is een afdeling kleding en stof. En ook een vleesafdeling, maar daar hakken ze het vlees, de organen en zelfs de varkens- en kippenpoten in stukjes op tafel voor ze het verkopen. Ik wil het niet teveel zien, maar heb meestal geen keuze.

Ik ging met Oanh shoppen om "mijn" eten te maken. Spaghetti en puree werd het, of toch een tamelijk gelijkaardige versie. Want mijn aangeboren kooktalent in combinatie met de afwijkende ingrediënten aangeboden op de markt stonden een waarheidsgetrouwe versie té hard in de weg. Bijvoorbeeld de melk. Die was veel geler en visceuzer dan onze melk. Ik proef er verbaasd van en merk dat er massa's suiker in zit. Dan moet je al veel peper erop smijten om dat weg te werken, en dan nog.
De spaghetti vonden ze lekker, de puree niet. Ze zeiden van wel, maar dat was een overduidelijke leugen. De voorzichtige commentaar : "it needs sugar". En Thom mengde er dan schandalig veel chocolademelkpoeder bij. Het zag er niet uit, en het smaakte ook vies. Maar ja, zij vond het zo lekker dus ja. :)

2de experiment

Het tweede experiment met de probionten en Macrobrachium larven gaat erom om de ideale dosis van de probiotica te bepalen. We hebben het deze week 2 keer opgestart maar iedere keer stierven bijna alle larven in iedere bahandeling. Mysterieuze overlijdens. Dit weekend wordt er paniekerig gezocht naar nieuwe wijfjes om het maandag nog eens te proberen...

Dagtrip naar Ho Chi Minh City

Jawel, met de motorbike. Tam, jongen van hier, gaat zondag vaak naar HCMC om vrienden te bezoeken. Hij had gevraagd of ik meewou. Natuurlijk, er zijn daar nog veel musea enz die de moeite waard zijn. En ik wou toch ook wel eens graag naar de dierentuin. Dat was er vorige week niet van gekomen. We vertrokken om 6u ’s morgens en kwamen om kwart voor 10 in de zoo aan. Een dierentuin is overal ter wereld wel ongeveer hetzelfde, maar het park zelf was heel mooi vond ik. Veel grote, mooie bomen en leuke aanplantingen. Centraal in de zoo nog een vijver met lotusbloemen en bankjes. Heel mooi om in te wandelen. De vuilbakken waren pinguïns, superschattig.

Na het middageten ging Tam naar zen vrienden en ik naar het History Museum. Vietnamese beelden, potten en gebruiksvoorwerpen van de oertijd tot nu. Leuk om te zien. Daarna ging ik naar een boekenwinkel om een nieuw leesboek. Engelse fictie is best moeilijk te vinden hier in Vietnam. Na lang kiezen kocht ik een verhaal van inspector Morse. Daarna (17u) terug naar Vung Tau. Om 20u kwamen we aan, geen pauze genomen dus wel wat pijnlijk voor bepaalde lichaamsdelen... Ik had nooit gedacht dat ik op 1 dag ongeveer 250km / 6u achterop een brommer zou zitten. :)

Pagoda's in Vung Tau

Dit weekend ben ik nog 3 pagoda’s gaan bekijken in het centrum van Vung Tau. Bij de eerste zat een aapje aan een ketting. Toen ik ernaar keek en het fotografeerde kwam er een man mee spelen. Het was wel tof om te zien, maar ik had de indruk dat het aapje zich toch niet zo gelukkig voelde. Zijn ketting was vrij kort en de spelletjes hadden veel weg van pesten.


In Thang Tam’s Local Gods Communal House stelden ze de beenderen van een walvis ten toon, naar het schijnt 100j oud. Daar heb ik mij ook laten verleiden tot het bidden tot Boeddha met wierrookstokjes. Dan buig je een beetje naar voren terwijl je brandende wierrook stokjes in je hand naar het altaar richt. Ik had het al zo vaak zien doen dat ik het aanbod van een monnik toch eens heb aangenomen. Helaas, geen religieuze openbaring.


In de derde pagoda wou de hoofdmonnik (of hoe dat ook noemt) wat praten bij wat thee. Hij was geschokt dat ik geen godsdienst had. Een andere godsdienst dat vinden ze allemaal niet erg, maar géén dat is verschrikkelijk. Altijd als ik dat probeer uit te leggen dan krijg ik een blik van verwondering, schrik en medelijden met mijn ongelukkige, verloren ziel. Hij wou dat ik bleef om bij hen te eten, maar het was nog maar 10u en ik had geen zin om nog 2u te wachten. De pagoda was wel één van de mooiste vond ik, heel licht en proper.

Cultuurverschillen III

Voor alle fans :) weer een mooie verzameling rare trekjes :


* slurpen, smikkelen en met open mond eten is niet onbeleefd

* bijna bij elke slok bier dat er gedronken wordt, wordt er "getoast" door in het midden met alle glazen tegen elkaar te tikken en ondertussen iets te roepen(bij het uitgaan)/zeggen(bij het eten) in de stijl van "jo"

* na elke maaltijd/snack worden tandenstokers uitgebreid gebruikt

* de mannen en vrouwen koken en eten apart 's middags in kamers naast elkaar (hier op het werk toch)

* winkels zijn extreem laat open (heel tof) en verkoopsters volgen u geruisloos maar op de voet (heel irritant)

* plafonds zijn hoger dan bij ons (denk ik, ofwel lijkt het maar zo omdat de mensen kleiner zijn)

* een goede bestuurder gebruikt zijn toeter heel veel, gewoon om zijn aanwezigheid te laten opmerken aan andere weggebruikers; dat maakt hem voorzichtig

* de meisjes scheren hun benen niet

Strand

’s Avonds na het werk wandel ik regelmatig een eindje over het strand. Onderweg zag ik wat ratten en een krabje. De ratten zaten bijna op het strand. Links zie je nog het einde van de strandstoelen. En ze waren met veel, maar liepen weg als ik ze probeerde te fotograferen. Het was zeker niet de eerste keer dat ik ratten zag bij daglicht. Ik wil niet weten hoeveel er zitten hier op straat. Rat wordt gegeten, het is zelfs een lekkernij. Maar enkel de ratten uit rijstvelden, die van uit het stad zijn niet lekker naar het schijnt…

14/8

Mijn verjaardag heb ik rustig gevierd met de mensen die ook in RIA2 wonen. We zijn iets gaan drinken op de 9de verdieping van het hotel aan de overkant van de straat. Ik kreeg roosjes van de meisjes en een mooi schilderij van de jongens. Heel lief.

Ho Chi Minh City (4)

Zondagochtend de hindoetempel Sri Thendayyutthapani (bovenste foto's) en de Central Mosque bekeken. (onderste foto's) De eerste was wel mooi, maar de tweede vond ik maar tegenvallen. De moskee was klein en ik mocht niet binnen in het belangrijke deel. Er stond een bordje met “main sanctuary temple : feminity no entering allowed”. Ernaast in een doodlopende gang lag een mat en een bordje “area for feminity”.



Na de middag een ritje naar “Chinatown”. Vond ik ook niet zo indrukwekkend, wel duidelijk chinees inderdaad, maar voor de rest niet zo speciaal. Maar hun markt Bihn Tay wel. Die was ongelofelijk hard volgepropt met allerlei kraampjes. Er kon maar 1 mens in de gang lopen. Daar heb ik de langverwachte hoedjes gekocht voor Seppe en Hannes. ;)













Op de terugweg nog een 200 jaar oude pagoda bekeken. Daarna de bus terug naar Vung Tau genomen en de drukke week zat er op!

Ho Chi Minh City (3)

Zaterdag had ik een dagtrip geboekt bij een reisbureau omdat ik graag naar de Cu Chi tunnels wou gaan kijken, maar die liggen 60km buiten Ho Chi Minh. Te ver voor een motorbike. :) Dus ik koos een combinatie-uitstap samen met een bezoek aan een grote tempel van Cao Dai.
Op tijd zijn, is hier soms geen must. De bus voor onze uitstap vertrok met 45min vertraging naar de Cao Dai tempel en zou met bijna 2u vertraging terug aankomen. Deze godsdienst is pas in 1926 opgericht en heeft ongeveer 2 miljoen volgelingen in Vietnam. Het is een samensmelting van verschillende bestaande godsdiensten. Jezus bijvoorbeeld is de zoon van God (er is er maar 1) maar wordt beschouwd als een boeddha. Dat is de hoogste rang. Er zijn ook heiligen, waaronder Victor Hugo. Het was een mooie tempel maar er waren veel toeristen en het leek wel een dierentuin. Terwijl de mensen aan het bidden waren in hun mis werden ze gefotografeerd en bekijken (ook door mij, maar toch). Dat was maar een beetje raar, maar wel plezant.


Na de middag naar de Cu Chi tunnels. Eerst een filmpje bekeken van zeer slechte kwaliteit met een gebrekkig engelse propaganda-stem. Zinnen zoals “the people of Cu Chi hunted the American soldiers like they used to hunt animals (gaat over booby traps, 4de en 5de foto), and everyone of them was a soldier, a hero”. Hun standpunt is te begrijpen, maar in combinatie met de prentjes van soldaten die in vallen trappen achter voorbeelden van diverse vormen van booby traps ging het toch wel een beetje ver. (6de foto)
De originele tunnels waren superklein, maar 60 op 80cm, en gemaakt uit klei. (1ste en 2de foto) Daar konden we dus niet in, enkel naar kijken. Maar speciaal voor toeristen was een grotere versie in beton nagemaakt, 80 op 120cm. Ook benauwend klein. Na 100m kruipen was ik heel moe en bezweet. De echte tunnels moeten echt onmenselijk geweest zijn. Maar die werden alleen gebruikt voor vluchten of even verstoppen. Ze hadden wel ook grotere “bunkers” waar ze wel konden blijven en werken. Ze vormden bijvoorbeeld de ijzerresten van bommen om tot pinnen voor hun vallen.
De gids (5de foto) was naar eigen zeggen een ex-strijder, vertaler voor de Amerikanen. Ik weet niet goed wat ik van hem moet denken. Hij “filosofeerde” graag. En zijn grappigste advies was dat we vooral moesten trouwen en kinderen moesten maken want volgens hem zouden de mensen anders uitsterven. Vreemd, aangezien ik dacht dat 1 van de grootste toekomstige problemen voor Vietnam (en de wereld) overbevolking is.

Het was een verre busrit en het duurde een hele dag. Het verkeer in HCMC is echt vreselijk, enorm druk. Ik zat naast een Hollands meisje (of vrouw want ze was 27) en daar ben ik heel de dag mee aan het praten geweest. Wel plezant, dat is dan nog eens in het nederlands. Zij was nu op vakantie maar werkte 9 maanden in Sri Lanka als vrijwilliger in een weeshuis (stiekem gehandicaptenhuis). Dus we hebben de culturen wat vergeleken enzo. Sri Lanka is toch weer helemaal anders dan Vietnam zo te horen aan haar verhalen.

Ho Chi Minh City (2)

Vrijdagnamiddag ging ik ook nog naar het Oorlogsmuseum. Op weg ernaartoe werd ik door een plotse hevige regenbui gedwongen om te schuilen in een tentje waar ze postkaartjes verkochten. Ik heb er dan maar eens rustig rondgekeken en een paar gekocht. In Hanoi was het te warm om fatsoenlijk te kunnen rondwandelen en in Ho Chi Minh was het dan weer regenachtig. Ik weet niet wat het meest vervelend is. Waarschijnlijk toch de hitte maar die regens zijn ook maar verraderlijk. Een beetje later en natter bereikte ik het museum. Het was een korte en gemakkelijke weg maar ik geef het toe, ik ben een niettemin paar keer in de verkeerde richting gelopen. Ondanks dat er op mijn kaart prentjes van de musea en kerken staan. Maar ja, na een blokje om toch het doel bereikt. :)

Het museum is eigenlijk een tentoonstelling van foto’s en wapens. Met kleine bijschriftjes van wat er precies gebeurde op de foto. In de tuin staan tanken en vliegtuigen opgesteld van de ‘US Army’ en een stuk gevangenis nagebouwd van de Amerikanen (ook foto’s van Con Dao). Er waren zelfs 2 bokalen met misvormde foetussen door Agent Orange. Ik wil niet eens weten of het echte waren of niet. Sommige foto’s waren vreselijk. Ik zag dus meteen waarom ze op het internet afraadden om kinderen mee te nemen naar het museum. De Vietnamese burgerslachtoffers en misvormde kinderen na de oorlog vormden het hoofdthema. De Amerikanen werden er dus zwaar door gehaald, soms ook letterlijk teksten aan de muur over hoe slecht ze waren en wat ze allemaal hebben gedaan. Maar het is ook echt gebeurd.