’s Avonds na het werk wandel ik regelmatig een eindje over het strand. Onderweg zag ik wat ratten en een krabje. De ratten zaten bijna op het strand. Links zie je nog het einde van de strandstoelen. En ze waren met veel, maar liepen weg als ik ze probeerde te fotograferen. Het was zeker niet de eerste keer dat ik ratten zag bij daglicht. Ik wil niet weten hoeveel er zitten hier op straat. Rat wordt gegeten, het is zelfs een lekkernij. Maar enkel de ratten uit rijstvelden, die van uit het stad zijn niet lekker naar het schijnt…
5 comments:
Rat een lekkernij: ik zou het wel eens willen proeven om te zien of het waar is.
Maar als 't aan mij ligt, dan gaan al die ratten de pot in !
Rathunter.
Daar twijfelt niemand aan...
En dat de rattekes van op den buiten lekkerder zijn die die van 't stad..... tja, dat verbaast me niet echt.
Die zullen wel veel "gezonder" kunnen leven zeker ?!
Rathunter (2)
Zalig, die schattige krabbekes; ik zie ons Siele der al achterlopen en er eentje in haar broekzak steken voor thuis gezellig mee te spelen :D
gelijk ik en Gersom destijds die mier in een tictacdoosje hadden gestoken...
Kheb er inderdaad achtergelopen, maar alleen voor een foto. Zo'n ding leeft niet te lang in een luciferdoosje neem ik aan... Mensen keken raar naar me toen hoor, ik neem altijd maar foto's van "normale" dingen.
Post a Comment