Hanoi (4)

Maison Centrale

Donderdag was mijn toeristendag. Maar ik moest wel om 15u vertrekken naar de luchthaven. (vlucht om 18u05) Ik vertrok dus al om 8u naar Maison Centrale. Een gevangenis die in 1896 gebouwd en gebruikt werd door de Fransen om opstandige Vietnamezen op te sluiten en te martelen. De omstandigheden waren zeer bedenkelijk. Later gebruikt door de Vietnamezen om Amerikanen in op te bergen. Die werden al wat beter behandeld. Er was ook een ruimte waar alle namen van de gevangenen en terechtgestelden op “gouden” platen stonden. En foto’s en gedichten geschreven door gevangen opstandelingen. En dit alles met een vleugje verheerlijking van het communisme. Bijvoorbeeld de vlaggen, naast de nationale vlag ook een vlag met het communistische teken.


Temple of Literature

Nadien ging ik naar de Temple of Literature, opgericht door koning Ly Thanh Tong in 1070. Zes jaar later werd het de eerste universiteit van Vietnam. Doctoraten werden in een steen gegraveerd en op stenen schildpadden gezet. Rond de verschillende gebouwen was een mooie tuin aangelegd.


’s Middags at ik sandwiches op een bankje aan het rustgevende meer Hoan Kiem. In het midden staat een oude ‘schildpad pagoda’. De legende van het meer gaat dat een gouden schildpad zen gestolen zwaard terugveroverd en meegenomen heeft naar zen woonplaats op de bodem (?!). Tja. :)


Het volgende op de lijst was de One Pillar Pagoda. Gebouwd door de Vietnamese heerser Ly Thai Tong als dank voor de geboorte van zijn zoon. Maar de oorspronkelijke pagoda werd vernietigd in de oorlog met de Fransen. De huidige is een nieuwe versie van in 1955.
Daarna zocht ik de kleine maar beroemde winkel Thang Long Silk. Het was de moeite want ze hadden er heel mooie kleren tegen goedkope prijzen.
Nhan en Cam wilden al om 14u vertrekken dus ik haastte me terug naar het hotel en daarna gingen we samen naar de luchthaven. We waren goed op tijd en de vlucht had vertraging, dus we hebben er lang gezeten. Voor de hoofdstad is het maar een kleine luchthaven. Die van Ho Chi Minh City (eigenlijk in het zuiden nog meer Saigon genoemd) is ook niet groot. ’s Avonds zochten Nhan en Cam nog een hotel voor mij en gingen dan naar huis. Het was eigenlijk niet gepland maar ze vonden dat ik ervan moest profiteren om HCMC te bezoeken.