Hoewel ik de markten hier al helemaal gewend ben, blijft het toch altijd een attractie. Ik kocht een heerlijke verse ananas voor 5000 dong (23 cent). Het fruit hier is zó lekker en zo goedkoop, dat blijft toch nog altijd verbazend. De vissen, krabben, garnalen en andere zeebewoners worden vaak nog levend aangeboden in schalen op de grond. Ze hebben wel te weinig of geen water dus ik denk dat ze wel snel sterven. Maar dat wordt gedaan als bewijs van versheid naar het schijnt.
Er is een afdeling kleding en stof. En ook een vleesafdeling, maar daar hakken ze het vlees, de organen en zelfs de varkens- en kippenpoten in stukjes op tafel voor ze het verkopen. Ik wil het niet teveel zien, maar heb meestal geen keuze.
Ik ging met Oanh shoppen om "mijn" eten te maken. Spaghetti en puree werd het, of toch een tamelijk gelijkaardige versie. Want mijn aangeboren kooktalent in combinatie met de afwijkende ingrediënten aangeboden op de markt stonden een waarheidsgetrouwe versie té hard in de weg. Bijvoorbeeld de melk. Die was veel geler en visceuzer dan onze melk. Ik proef er verbaasd van en merk dat er massa's suiker in zit. Dan moet je al veel peper erop smijten om dat weg te werken, en dan nog.
De spaghetti vonden ze lekker, de puree niet. Ze zeiden van wel, maar dat was een overduidelijke leugen. De voorzichtige commentaar : "it needs sugar". En Thom mengde er dan schandalig veel chocolademelkpoeder bij. Het zag er niet uit, en het smaakte ook vies. Maar ja, zij vond het zo lekker dus ja. :)
1 comment:
allez, dan ben je wel zeker dat het vers is hé :)
wel erg voor die beestjes
Post a Comment